Joe Davis.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Joe Davis | |
 Joe Davis |
|
| Urodzony(-a) | 15 kwietnia 1901 Whitwell |
| Zmarł(-a) | 10 lipca 1978 Hampshire |
| Gra zawodowa | 1927-1964 |
| Najwyższy break | 147 (1955) |
| Zwycięstwa w turniejach | |
| Rankingowe | - |
| Mistrz Świata | 1927-1940, 1946 |
Joe Davis, MBE (15 kwietnia 1901 w Whitwell - 10 lipca 1978 w Hampshire), snookerzysta angielski, jeden z najwybitniejszych zawodników w historii snookera, piętnastokrotny mistrz świata; osiągał również dobre rezultaty w bilardzie.
Początkowo grał w bilard i był lokalnym mistrzem; od 1919 zajmował się bilardem zawodowo, debiutował w mistrzostwach świata w 1922, ale przegrał z Tomem Newmanem. Skoncentrował się później na grze w snookera, był jednym z współorganizatorów pierwszych mistrzostw świata w 1927; zdobył tytuł mistrzowski i bronił go nieprzerwanie do 1946 (w latach 1941-1945 mistrzostw nie rozgrywano). Najbliższy pokonania Joe Davisa był jego młodszy brat, Fred, w finale w 1940.
W 1928 uzyskał jako pierwszy break 100-punktowy, a w 1955 wbił breaka maksymalnego, 147. Przekroczył w karierze barierę 100 punktów 687 razy. W 1962 wbity przez niego break 100 w meczu z Johnem Pulmanem był jednocześnie historycznym, pierwszym telewizyjnie udokumentowanym breakiem stupunktowym na świecie[1].
W 1946 postanowił zakończyć swoje starty w mistrzostwach świata. Pozostał popularnym zawodnikiem, często brał udział w meczach pokazowych. Oficjalnie zakończył karierę zawodniczą w 1964. Interesował się bieżącymi wydarzeniami snookerowymi, m.in. obserwował ostatni występ brata w półfinale mistrzostw świata w 1978; podczas tego meczu zasłabł i wkrótce zmarł.
W latach 1928, 1929, 1930 i 1932 zdobywał mistrzostwo świata w bilardzie zawodowym. Za wybitne osiągnięcia sportowe został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (1963).