Janne Ahonen.html



Janne Ahonen
Data urodzenia	11 maja 1977
Miejsce urodzenia	Lahti, Finlandia
Waga	67 kg
Wzrost	184 cm
Stan cywilny	żonaty
Przydomek	Maska
Klub	Lahden Hiihtoseura
Debiut w PŚ	13 grudnia 1992 w Ruhpolding (56. miejsce)
Pierwsze punkty PŚ	7 marca 1993 w Lahti (11. miejsce)
Pierwsze podium PŚ	19 grudnia 1993 w Engelbergu (1. miejsce)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Srebro	2002 Salt Lake City	Skocznia K-120 w drużynie
Srebro	2006 Turyn	Skocznia K-120 w drużynie
Mistrzostwa świata
Złoto	1995 Thunder Bay	Skocznia K-120 w drużynie
Złoto	1997 Trondheim	Skocznia K-90 indywidualnie
Złoto	1997 Trondheim	Skocznia K-120 w drużynie
Złoto	2003 Predazzo	Skocznia K-120 w drużynie
Złoto	2005 Oberstdorf	Skocznia K-120 indywidualnie
Srebro	2001 Lahti	Skocznia K-116 w drużynie
Srebro	2001 Lahti	Skocznia K-90 w drużynie
Srebro	2005 Oberstdorf	Skocznia K-120 w drużynie
Brąz	2001 Lahti	Skocznia K-116 indywidualnie
Brąz	2005 Oberstdorf	Skocznia K-90 indywidualnie
Mistrzostwa świata w lotach
Srebro	1996 Tauplitz/ Bad Mitterndorf	indywidualnie
Srebro	2004 Planica	indywidualnie
Srebro	2004 Planica	w drużynie
Srebro	2006 Tauplitz/ Bad Mitterndorf	w drużynie
Srebro	2008 Oberstdorf	w drużynie
Brąz	2000 Vikersund	indywidualnie
Brąz	2008 Oberstdorf	indywidualnie
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto	1993 Harrachov	Skocznia K-90 indywidualnie
Złoto	1993 Harrachov	Skocznia K-90 w drużynie
Złoto	1994 Breitenwang	Skocznia K-90 indywidualnie
Złoto	1994 Breitenwang	Skocznia K-90 w drużynie
Puchar świata
Kryształowa Kula		2003/2004
Kryształowa Kula		2004/2005
2. miejsce		1998/1999
2. miejsce		2005/2006
3. miejsce		1994/1995
3. miejsce		1995/1996
3. miejsce		1999/2000
3. miejsce		2007/2008
Puchar Świata w lotach narciarskich
Mała Kryształowa Kula (nieoficjalnie)		2007/2008
2. miejsce		1995/1996
2. miejsce		1999/2000
2. miejsce (nieoficjalnie)		2003/2004
Aktualne rekordy skoczni
Willingen Mühlenkopfschanze K130		152 m (9.01.2005)
Engelberg Großtitlisschanze K120		141 m (18.12.2004)
Liberec Ještěd K120		139 m (11.01.2004)

Janne Ahonen zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2004/2005 - Zakopane 2005

Janne Petteri Ahonen (ur. 11 maja 1977 w Lahti) - fiński skoczek narciarski.

Dwukrotny drużynowy srebrny medalista olimpijski, dwukrotny indywidualny i dwukrotny drużynowy mistrz świata, dwukrotny zdobywca Pucharu Świata, pięciokrotny triumfator Turnieju Czterech Skoczni, wielokrotny mistrz Finlandii, dwukrotny indywidualny i dwukrotny drużynowy mistrz świata juniorów.

26 marca 2008 roku ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej.

9 lipca 2008 r., Ahonen oddał swój ostatni skok w karierze (na odległość 90 m).

edytuj Życie prywatne i rodzina

Do niedawna zawodnik był uważany za osobę o "stalowej twarzy", nigdy nie ukazującym emocji. Zmieniło się to podczas Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2007/2008 kiedy podczas zwycięstw zawodnik śmiał się i żartował. Ahonen bierze także udział w wyścigach samochodowych drag racing. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował logo Turnieju Skandynawskiego^[1]. Sam stworzył projekt swojego domu. Lubi ciężki rock oraz filmy akcji. Interesuje się malarstwem. Jego ulubiona potrawa to makaron. Janne Ahonen jest żonaty, ma 2 synów Mico^[2] (ur. 2001) i Milo (ur. 2008). Jego młodszy o cztery lata brat, Pasi Ahonen, również jest skoczkiem narciarskim^[3]. Dotychczas nie osiągnął większych sukcesów, a jego najlepszym wynikiem był start w zawodach pucharu kontynentalnego, w których zajął 7. miejsce.

edytuj Kariera

Debiutował 13 grudnia 1992 roku w niemieckim Ruhpolding, zajmując 56. miejsce. Swój pierwszy konkurs Pucharu Świata Ahonen wygrał 19 grudnia 1993 roku, w Engelbergu, mając zaledwie 16 lat. Wygrał 36 konkursów Pucharu Świata. W całej swojej karierze tylko raz zakończył sezon poza czołową "15". Skakał na nartach firmy Atomic, butach Jalas i w wiązaniach Win Air.

Pierwszy sukces odniósł zwyciężając w Mistrzostwach Świata Juniorów w Harrachovie w sezonie 1992/1993. W tym samym sezonie w klasyfikacji generalnie Pucharze Świata zajął 50. miejsce. Rok później obronił tytuł w Breitenwang. Pierwsze zwycięstwo odniósł w Engelbergu 19 grudnia 1993. Na stałe zadomowił się w światowej czołówce. Jednak jego apogeum nastało w latach 2003-2006. Zdobył dwie kryształowe kule, w mistrzostwach świata zdobył medale wszystkich kolorów, 5 razy wygrał Turniej Czterech Skoczni i dołożył 2 srebrne medale Mistrzostw Świata w Lotach oraz kilkanaście zwycięstw w zawodach Pucharze Świata.Najdłuższy skok oddal na odległość 240 metrów, niestety nie zdołał go ustać. Najdłuższy ustany skok wynosi 239 metrów (Bjoern Einar Romoeren). W sezonie 2006/2007 nastąpiła zniżka formy, Ahonen ani razu nie stanął na podium i uplasował się na dopiero 8. miejscu i klasyfikacji generalnej. Natomiast sezon następny był wielkim powrotem tego zawodnika. 1 stycznia 2008 w Garmisch-Partenkirchen podczas Turnieju Czterech Skoczni w pierwszej serii skokiem na odległość 139 m ustanowił rekord skoczni. W serii finałowej jego wyczyn poprawił Gregor Schlierenzauer (141m), ale Ahonen zajmując w konkursie 2. miejsce po raz 100. stanął na podium w zawodach o Puchar Świata. Porażki te powetował sobie zwyciężając dwa ostatnie konkursy w Bischofshofen i w ogólnej klasyfikacji TCS.

Zdobył tytuły mistrza Finlandii i Skandynawii w 2004 roku.

26 marca 2008 roku Janne Ahonen podjął decyzję o zakończeniu sportowej kariery. Główną przyczyną był brak motywacji do dalszych treningów oraz chęć odejścia z tego sportu w chwale.

9 lipca 2008 w Lahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:

Skoczkowie

• Adam Małysz
• Martin Schmitt
• Andreas Goldberger
• Matti Hautamäki
• Tami Kiuru
• Veli-Matti Lindström
• Janne Happonen
• Ville Larinto
• Ville Kantee
• Kimmo Yliriesto
• Andreas Widhölzl
• Thomas Morgenstern
• Roar Ljøkelsøy
• Bjørn Einar Romøren
• Andreas Kuettel
• Noriaki Kasai
• Georg Späth
• Pasi Ahonen

Sędziowie

• Kari Ylianttila
• Hannu Lepistö
• Mika Kojonkoski
• Käri Pātāri
• Tommi Nikunen

Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował się Adam Małysz, a trzeci był Georg Späth.^[4].

edytuj Osiągnięcia

edytuj Igrzyska Olimpijskie

• Indywidualnie

• • 1994 Lillehammer (Norwegia) – 25. miejsce (duża skocznia), 37. miejsce (normalna skocznia)
  • 1998 Nagano/Hakuba (Japonia) – 4. miejsce (normalna skocznia), 37. miejsce (duża skocznia)
  • 2002 Salt Lake City/Park City (USA) – 4. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)
  • 2006 Turyn/Pragelato (Włochy) – 6. miejsce na normalnej skoczni (K-95), 9. miejsce na dużej skoczni (K-125)

• Drużynowo
  • 1994 Lillehammer (Norwegia) – 5. miejsce (razem z Raimo Ylipullim, Janne Vaeaetaeinenem i Jani Soininenem)
  • 1998 Nagano/Hakuba (Japonia) – 5. miejsce (razem z Ari-Pekka Nikkola, Mika Antero Laitinenem i Jani Soininenem)
  • 2002 Salt Lake City/Park City (USA) – srebrny medal (razem z Matti Hautamaekim, Veli-Matti Lindstroemem i Risto Jussilainenem)
  • 2006 Turyn/Pragelato (Włochy) – srebrny medal (razem z Tami Kiuru, Janne Happonenem i Matti Hautamaekim)

edytuj Mistrzostwa Świata

• Indywidualnie
  • 1995 Thunder Bay (Kanada) – 9. miejsce (duża skocznia), 9. miejsce (normalna skocznia)
  • 1997 Trondheim (Norwegia) – złoty medal (normalna skocznia), 8. miejsce (duża skocznia)
  • 1999 Ramsau (Austria) – 4. miejsce (duża skocznia), 4. miejsce (normalna skocznia)
  • 2001 Lahti (Finlandia) – brązowy medal (K-116), 6. miejsce (K-90)
  • 2003 Val di Fiemme/Predazzo (Włochy) – 35. miejsce (K-120)
  • 2005 Oberstdorf (Niemcy) – brązowy medal (K-90), złoty medal (K-120)
  • 2007 Sapporo (Japonia) – 6. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-90)

• Drużynowo
  • 1995 Thunder Bay (Kanada) – złoty medal
  • 1997 Trondheim (Norwegia) – złoty medal
  • 1999 Ramsau (Austria) – 4. miejsce
  • 2001 Lahti (Finlandia) – srebrny medal (K-90), srebrny medal (K-116)
  • 2003 Val di Fiemme/Predazzo (Włochy) – złoty medal
  • 2005 Oberstdorf (Niemcy) – 4. miejsce (K-90), srebrny medal (K-120)
  • 2007 Sapporo (Japonia) – 4. miejsce

edytuj Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

• Indywidualnie
  • 1994 Planica (Słowenia) – 12. miejsce
  • 1996 Tauplitz/Bad Mitterndorf (Austria) – srebrny medal
  • 1998 Oberstdorf (Niemcy) – 8. miejsce
  • 2000 Vikersund (Norwegia) – brązowy medal
  • 2002 Harrachov (Czechy) – 24. miejsce
  • 2004 Planica (Słowenia) – srebrny medal
  • 2006 Tauplitz/Bad Mitterndorf (Austria) – 8. miejsce
  • 2008 Oberstdorf (Niemcy) – brązowy medal
• Drużynowo
  • 2004 Planica (Słowenia) – srebrny medal (razem z Tami Kiuru, Veli-Matti Lindströmem i Matti Hautamäkim)
  • 2006 Tauplitz/Bad Mitterndorf (Austria) – srebrny medal (razem z Janne Happonenem, Tami Kiuru i Matti Hautamäkim)
  • 2008 Oberstdorf (Niemcy) – srebrny medal (razem z Janne Happonenem, Harrim Olim i Matti Hautamäkim)

edytuj Puchar Świata

edytuj Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1992/1993: 50.
• sezon 1993/1994: 10.
• sezon 1994/1995: 3.
• sezon 1995/1996: 3.
• sezon 1996/1997: 8.
• sezon 1997/1998: 9.
• sezon 1998/1999: 2.
• sezon 1999/2000: 3.
• sezon 2000/2001: 5.
• sezon 2001/2002: 15.
• sezon 2002/2003: 4.
• sezon 2003/2004: 1.
• sezon 2004/2005: 1.
• sezon 2005/2006: 2.
• sezon 2006/2007: 8.
• sezon 2007/2008 - 3.

edytuj Zwycięstwa w konkursach

1. Engelberg - 19 grudnia 1993
2. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 1995
3. Lillehammer - 3 grudnia 1995
4. Tauplitz/Bad Mitterndorf - 10 lutego 1996
5. Lahti - 7 marca 1998
6. Chamonix - 6 grudnia 1998
7. Harrachov - 19 grudnia 1998
8. Harrachov - 20 grudnia 1998
9. Engelberg - 9 stycznia 1999
10. Zakopane - 17 stycznia 1999
11. Harrachov - 7 lutego 1999
12. Villach - 12 grudnia 1999
13. Lahti - 4 marca 2000
14. Engelberg - 21 grudnia 2002
15. Innsbruck - 4 stycznia 2003
16. Liberec - 10 stycznia 2004
17. Liberec - 11 stycznia 2004
18. Willingen - 14 lutego 2004
19. Kuusamo - 27 listopada 2004
20. Kuusamo - 28 listopada 2004
21. Trondheim - 4 grudnia 2004
22. Trondheim - 5 grudnia 2004
23. Harrachov - 12 grudnia 2004
24. Engelberg - 18 grudnia 2004
25. Engelberg - 19 grudnia 2004
26. Oberstdorf - 29 grudnia 2004
27. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2005
28. Innsbruck - 3 stycznia 2005
29. Willingen - 9 stycznia 2005
30. Titisee-Neustadt - 22 stycznia 2005
31. Oberstdorf - 29 grudnia 2005
32. Bischofshofen - 6 stycznia 2006
33. Bischofshofen - 5 stycznia 2008
34. Bischofshofen - 6 stycznia 2008
35. Harrachov - 20 stycznia 2008
36. Kuopio - 4 marca 2008

36 zwycięstw

edytuj Miejsca na podium

edytuj Miejsca na podium chronologicznie

1. Engelberg - 19 grudnia 1993 (1. miejsce)
2. Planica - 10 grudnia 1994 (3. miejsce)
3. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 1995 (1. miejsce)
4. Engelberg - 14 stycznia 1995 (2. miejsce)
5. Engelberg - 15 stycznia 1995 (3. miejsce)
6. Sapporo - 21 stycznia 1995 (2. miejsce)
7. Sapporo - 22 stycznia 1995 (3. miejsce)
8. Lillehammer - 3 grudnia 1995 (1. miejsce)
9. Planica - 10 grudnia 1995 (3. miejsce)
10. Chamonix - 16 grudnia 1995 (2. miejsce)
11. Tauplitz/Bad Mitterndorf - 10 lutego 1996 (1. miejsce)
12. Tauplitz/Bad Mitterndorf - 11 lutego 1996 (3. miejsce)
13. Oslo/Holmenkollen – 17 marca 1996 (2. miejsce)
14. Engelberg - 12 stycznia 1997 (2. miejsce)
15. Engelberg - 20 grudnia 1997 (3. miejsce)
16. Innsbruck - 4 stycznia 1998 (3. miejsce)
17. Bischofshofen - 6 stycznia 1998 (3. miejsce)
18. Zakopane - 17 stycznia 1998 (2. miejsce)
19. Sapporo - 5 lutego 1998 (3. miejsce)
20. Lahti - 7 marca 1998 (1. miejsce)
21. Lillehammer - 28 listopada 1998 (2. miejsce)
22. Lillehammer - 29 listopada 1998 (2. miejsce)
23. Chamonix - 5 grudnia 1998 (2. miejsce)
24. Chamonix - 6 grudnia 1998 (1. miejsce)
25. Harrachov - 19 grudnia 1998 (1. miejsce)
26. Harrachov - 20 grudnia 1998 (1. miejsce)
27. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 1999 (2. miejsce)
28. Innsbruck - 3 stycznia 1999 (2. miejsce)
29. Bischofshofen - 6 stycznia 1999 (2. miejsce)
30. Engelberg - 9 stycznia 1999 (1. miejsce)
31. Zakopane - 16 stycznia 1999 (2. miejsce)
32. Zakopane - 17 stycznia 1999 (1. miejsce)
33. Harrachov - 7 lutego 1999 (1. miejsce)
34. Villach - 12 grudnia 1999 (1. miejsce)
35. Zakopane - 18 grudnia 1999 (2. miejsce)
36. Zakopane - 19 grudnia 1999 (2. miejsce)
37. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2000 (3. miejsce)
38. Innsbruck - 3 stycznia 2000 (3. miejsce)
39. Bischofshofen - 6 stycznia 2000 (2. miejsce)
40. Engelberg - 8 stycznia 2000 (2. miejsce)
41. Engelberg - 9 stycznia 2000 (3. miejsce)
42. Sapporo - 22 stycznia 2000 (2. miejsce)
43. Willingen - 5 lutego 2000 (2. miejsce)
44. Willingen - 6 lutego 2000 (3. miejsce)
45. Lahti - 4 marca 2000 (1. miejsce)
46. Lahti - 5 marca 2000 (2. miejsce)
47. Trondheim - 10 marca 2000 (3. miejsce)
48. Oslo/Holmenkollen – 12 marca 2000 (3. miejsce)
49. Planica - 19 marca 2000 (2. miejsce)
50. Kuopio - 3 grudnia 2000 (2. miejsce)
51. Innsbruck - 4 stycznia 2001 (2. miejsce)
52. Bischofshofen - 6 stycznia 2001 (2. miejsce)
53. Harrachov - 13 stycznia 2001 (2. miejsce)
54. Falun – 13 marca 2002 (3. miejsce)
55. Kuusamo - 29 listopada 2002 (3. miejsce)
56. Kuusamo - 30 listopada 2002 (2. miejsce)
57. Engelberg - 21 grudnia 2002 (1. miejsce)
58. Oberstdorf - 29 grudnia 2002 (3. miejsce)
59. Innsbruck - 4 stycznia 2003 (1. miejsce)
60. Trondheim - 6 grudnia 2003 (2. miejsce)
61. Titisee-Neustadt – 14 grudnia 2003 (3. miejsce)
62. Engelberg - 20 grudnia 2003 (2. miejsce)
63. Innsbruck - 4 stycznia 2004 (3. miejsce)
64. Bischofshofen - 6 stycznia 2004 (3. miejsce)
65. Liberec - 10 stycznia 2004 (1. miejsce)
66. Liberec - 11 stycznia 2004 (1. miejsce)
67. Hakuba - 23 stycznia 2004 (2. miejsce)
68. Sapporo - 24 stycznia 2004 (2. miejsce)
69. Sapporo - 25 stycznia 2004 (3. miejsce)
70. Oberstdorf - 7 lutego 2004 (2. miejsce)
71. Willingen - 14 lutego 2004 (1. miejsce)
72. Lahti - 7 marca 2004 (3. miejsce)
73. Kuusamo - 27 listopada 2004 (1. miejsce)
74. Kuusamo - 28 listopada 2004 (1. miejsce)
75. Trondheim - 4 grudnia 2004 (1. miejsce)
76. Trondheim - 5 grudnia 2004 (1. miejsce)
77. Harrachov - 11 grudnia 2004 (2. miejsce)
78. Harrachov - 12 grudnia 2004 (1. miejsce)
79. Engelberg - 18 grudnia 2004 (1. miejsce)
80. Engelberg - 19 grudnia 2004 (1. miejsce)
81. Oberstdorf - 29 grudnia 2004 (1. miejsce)
82. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2005 (1. miejsce)
83. Innsbruck - 3 stycznia 2005 (1. miejsce)
84. Bischofshofen - 6 stycznia 2005 (2. miejsce)
85. Willingen - 9 stycznia 2005 (1. miejsce)
86. Titisee-Neustadt - 22 stycznia 2005 (1. miejsce)
87. Zakopane - 30 stycznia 2005 (2. miejsce)
88. Kuusamo - 26 listopada 2005 (2. miejsce)
89. Kuusamo - 26 listopada 2005 (2. miejsce)
90. Harrachov - 10 grudnia 2005 (3. miejsce)
91. Harrachov - 11 grudnia 2005 (2. miejsce)
92. Oberstdorf - 29 grudnia 2005 (1. miejsce)
93. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2006 (2. miejsce)
94. Bischofshofen - 6 stycznia 2006 (1. miejsce)
95. Zakopane - 28 stycznia 2006 (3. miejsce)
96. Zakopane - 29 stycznia 2006 (2. miejsce)
97. Villach - 13 grudnia 2007 (2. miejsce)
98. Villach - 14 grudnia 2007 (3.miejsce)
99. Oberstdorf - 30 grudnia 2007 (3. miejsce)
100. Garmisch-Partenkirchen - 1 stycznia 2008 (2. miejsce)
101. Bischofshofen - 5 stycznia 2008 (1. miejsce)
102. Bischofshofen - 6 stycznia 2008 (1. miejsce)
103. Harrachov - 20 stycznia 2008 (1. miejsce)
104. Kuopio - 4 marca 2008 (1. miejsce)
105. Planica - 14 marca 2008 (2. miejsce)

105 razy na podium

edytuj Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1992/1993