Indesit European Champions League.html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

Siatkarska Liga Mistrzów (pierwotnie CEV Champions League, od sezonu 2001/2002 Indesit European Champions League) – najważniejsze i najbardziej prestiżowe europejskie rozgrywki klubowe w piłce siatkowej mężczyzn, prowadzone corocznie (co sezon) od edycji 1995/1996, które zastąpiły - rozgrywany od sezonu 1959/1960 do 1994/1995 - Klubowy Puchar Europy Siatkarzy (KPES).

Spis treści

edytuj Historia

Ligę Mistrzów siatkarzy utworzono w 1995 pod oficjalną angielskojęzyczną nazwą CEV Champions League, na wzór coraz wówczas popularniejszego piłkarskiego odpowiednika. Za jej organizację oraz funkcjonowanie od początku odpowiedzialna pozostaje Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej (ang. CEV). Eliminacje do pierwszej edycji przeprowadzono jesienią 1995, wyłaniając w ten sposób 12 drużyn, które podzielono na dwie 6-zespołowe grupy, tworzące premierową Ligę Mistrzów. Zakwalifikowali się do niej mistrzowie 11 krajowych federacji sezonu 1994/1995 (w tym mistrz Polski - AZS Yawal Częstochowa) oraz triumfator KPES'1995 - włoski Sisley Treviso (jako, że mistrzem Serie A została Daytona Modena, Włosi mogli wystawić dwa kluby). Jej inauguracyjną kolejkę rozegrano 3 stycznia 1996, a pierwszym zwycięzcą został Sisley Treviso (po ograniu w finale Final Four niemieckiego ASV Dachau). Nadspodziewanie dobrze spisali się akademicy z Częstochowy, którzy w swojej grupie - tylko przez gorszy bilans setów - zajęli 3 miejsce, co jednak nie dało im promocji do turnieju "finałowej czwórki" (awansowały do niego po dwie czołowe ekipy każdej z grup).

W 2001 CEV podpisał z firmą Indesit umowę o miano głównego i tytularnego sponsora męskiej Ligi Mistrzów, na mocy której od sezonu 2001/2002 nosi ona oficjalną nazwę Indesit European Champions League (IECL). Wystąpiło w niej 16 drużyn, podzielonych na cztery 4-zespołowe grupy (wśród nich mistrz Polski'2001 - Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle). Pierwszy mecz IECL rozegrano 4 grudnia 2001 o godzinie 17.00 w opolskiej hali Okrąglak, a Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle pokonał w nim Lewskiego Siconco Sofia 3:1. Na tym samym obiekcie zorganizowano premierowy Final Four IECL, w którym triumfowała Lube Banca Macerata (wygrana 3:1 nad Olympiakosem Pireus), a Mostostal-Azoty (gospodarz turnieju finałowego) zajął 4 miejsce.

edytuj Triumfatorzy i uczestnicy Final Four

Edycja Sezon Gospodarz Final Four 1 miejsce 2 miejsce 3 miejsce 4 miejsce
I. 1995/1996 Włochy Daytona Modena Niemcy ASV Dachau Jugosławia Vojvodina Novi Sad Włochy Sisley Treviso
II. 1996/1997 Włochy Valtur Modena Belgia Noliko Maaseik Chorwacja Mladost Zagrzeb Włochy Sisley Treviso
III. 1997/1998 Włochy Casa Unibon Modena Hiszpania Unicaja Almería Francja Paris UC Chorwacja Mladost Zagrzeb
IV. 1998/1999 Włochy Sisley Treviso Belgia Noliko Maaseik Niemcy VfB Friedrichshafen Rosja Lokomotiw Biełgorod
V. 1999/2000 Włochy Sisley Treviso Niemcy VfB Friedrichshafen Belgia Noliko Maaseik Austria Aon hotVolleys Wiedeń
VI. 2000/2001 Francja Paryż Francja Paris Volley Włochy Sisley Treviso Włochy Piaggio Rzym Grecja Olympiakos Pireus
VII. 2001/2002 Polska Opole Włochy Lube Banca Macerata Grecja Olympiakos Pireus Grecja Iraklis Saloniki Polska Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle
VIII. 2002/2003 Włochy Mediolan Rosja Lokomotiw Biełgorod Włochy Kerakoll Modena Polska Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle Francja Paris Volley
IX. 2003/2004 Rosja Biełgorod Rosja Lokomotiw Biełgorod Rosja Iskra Odincowo Francja Tours VB Grecja Iraklis Saloniki
X. 2004/2005 Grecja Saloniki Francja Tours VB Grecja Iraklis Saloniki Rosja Lokomotiw Biełgorod Niemcy VfB Friedrichshafen
XI. 2005/2006 Włochy Rzym Włochy Sisley Treviso Grecja Iraklis Saloniki Rosja Lokomotiw Biełgorod Rosja Dynamo Moskwa
XII. 2006/2007 Rosja Moskwa Niemcy VfB Friedrichshafen Francja Tours VB Rosja Dynamo Moskwa Włochy Lube Banca Macerata
XIII. 2007/2008 Polska Łódź Rosja Dynamo Kazań Włochy Copra Berni Piacenza Polska PGE Skra Bełchatów Włochy Sisley Treviso

edytuj System rozgrywek

Na przestrzeni lat zarówno sam system rozgrywek, jak i liczba klubów biorących udział w poszczególnych etapach siatkarskiej Ligi Mistrzów, a także sposób kwalifikowania się do każdego z nich, kilkakrotnie ulegały zmianom.
Początkowo, w fazie grupowej występowało 12 drużyn (dwie 6-zespołowe grupy), później 16 (cztery 4-zespołowe grupy), następnie 20 (pięć 4-zespołowych grup), 24 (cztery 6-zespołowe grupy), zaś obecnie 24 (sześć 4-zespołowych grup).
Od samego początku decydujące rozstrzygnięcia zapadały podczas 4-drużynowego turnieju finałowego (tzw. Final Four). Do sezonu 2002/2003 kwalifikowały się do niego - drogą rywalizacji sportowej - cztery najlepsze kluby wcześniejszych faz (tj. rundy grupowej i ćwierćfinałów), a funkcję gospodarza CEV powierzała jednemu z nich. Począwszy od sezonu 2003/2004 pewne miejsce w Final Four ma z góry jedna z ekip uczestniczących w fazie grupowej, która nie musi po jej zakończeniu kontynuować bojów w play-offach (pierwotnie jedno-, zaś od edycji 2004/2005 - dwustopniowych). W zamian, to na barki jej działaczy spada obowiązek zorganizowania turnieju "finałowej czwórki" (od sezonu 2003/2004 gospodarza Finał Four można wyznaczać, więc długo wcześniej).

edytuj Reforma 2007/2008

Pod koniec 2006 CEV postanowiła zreformować wszystkie siatkarskie rozgrywki pucharowe zarówno kobiet, jak i mężczyzn od sezonu 2007/2008. Planowane zmiany dotknęły również Ligi Mistrzów, w której postanowiono ponownie zredukować liczbę uczestników do 20 ekip oraz ustalić maksymalną ilość reprezentantów danej federacji w niej do trzech.
W związku z tym, w lutym 2007 CEV ogłosiła swój autorski klubowy ranking krajowych federacji siatkarskich (osobny dla kobiet i mężczyzn). Tworzony jest on na podstawie wyników uzyskanych przez poszczególne drużyny klubowe w poprzednich sezonach. Za każde zwycięstwo w pojedynczym meczu, wyjście z grupy, czy awans do kolejnej rundy przyznawane zostają punkty (wraz z ewentualnymi bonusami), które po zsumowaniu tworzą współczynnik danej federacji. Im wyższy współczynnik, tym wyższą pozycję w owym rankingu zajmuje dane państwo. Zajmowana pozycja określa natomiast liczbę zespołów, które może wystawić w następnym sezonie w konkretnych europucharach (w tym Lidze Mistrzów) każda federacja.
Ranking ma za zadanie usystematyzować zasady kwalifikacji do europejskich pucharów oraz sprawić, by stały się one czytelne dla wszystkich zainteresowanych i bardziej przewidywalne.
Ustalono również, iż do Ligi Mistrzów każda federacja obowiązkowo musi zgłosić mistrza kraju, zaś w przypadku gdy dysponuje większą liczbą miejsc (tj. dwoma lub trzema) sama może zdecydować o kryteriach obsady (zdobywca krajowego pucharu, bądź kolejne drużyny w ligowej tabeli).

edytuj Udział polskich klubów

Polska męska siatkówka klubowa była reprezentowana we wszystkich dotychczasowych edycjach siatkarskiej Ligi Mistrzów, posiadając przy tym - trzykrotnie z rzędu - dwóch przedstawicieli w fazie grupowej.
Najlepszym wynikiem polskich klubów w historii tych rozgrywek jest wywalczenie 3. miejsca przez Mostostal-Azoty Kędzierzyn-Koźle w sezonie 2002/2003 (podczas Final Four w Mediolanie) oraz przez Skrę Bełchatów w sezonie 2007/2008 (podczas Final Four w Łodzi).

Poniżej kompletne zestawienie:

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.