Drużynowe Mistrzostwa Polski w szachach – rozgrywki mające na celu wyłonienie najlepszej szachowej drużyny klubowej w Polsce. Mistrzem kraju zostaje zespół, który wygra najwyższą klasę rozgrywek, ekstraligę szachową (wcześniej, do roku 2001, nazywaną I ligą szachową). Rozróżnia się trzy ligi ogólnopolskie (ekstaliga, I liga i II liga) oraz ligi okręgowe (III liga, A-klasa, B-klasa, itd).
Pierwsze mistrzostwa Polski rozegrano w roku 1929. Do roku 1948 w mistrzostwach startowały reprezentacje województw, a od roku 1949 - klubów. Zasady rozgrywania mistrzostw zmieniały się bardzo często: początkowo drużyny stanowili tylko seniorzy, z biegiem lat wprowadzono do zespołów seniorkę i juniora. Od roku 1981 podstawowy skład drużyn jest niezmienny - stanowi go najwyżej pięciu zawodników (szachownice I - V) i przynajmniej jedna zawodniczka (szachownica VI). Kobiety mogą również startować na szachownicach męskich. Każda z drużyn może także posiadać nieograniczoną liczbę zawodników rezerwowych.
Prawie wszystkie turnieje rozegrano systemem kołowym, najczęściej z udziałem 10-12 zespołów. Tylko dwukrotnie (w latach 1990 - 1991) zastosowano system szwajcarski, z tym że w roku 1990 o pozycjach medalowych decydowały jeszcze mecze barażowe. Pięciokrotnie w historii drużynowych mistrzostw Polski ligę rozegrano systemem dojazdowym. W pozostałych latach obowiązywał system skoszarowany.
W 2008 r. rozegrano we Wrocławiu pierwsze mistrzostwa w konkurencji kobiet. Drużyny wystąpiły w składach czteroosobowych (plus 1 rezerwowa)[1].
edytuj Medaliści Drużynowych Mistrzostw Polski
edytuj Medalistki Drużynowych Mistrzostw Polski Kobiet
| Lp |
Rok |
Miasto |
I miejsce |
II miejsce |
III miejsce |
| 1 |
2008 |
Wrocław |
PREFROW MKSz Rybnik |
Polonia Wrocław |
AZS PL Wrocław |
- ↑ I Drużynowe Mistrzostwa Polski Kobiet 2008
|