Dobromir.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Dobromir, Dobromier — staropolskie imię męskie, złożone z członów Dobro- ("dobry") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać "obyś był dobry jako twórca/obrońca pokoju". Imię to jest notowane od 1265 roku[1], występuje także w języku czeskim, serbskim, chorwackim i bułgarskim[2]. Staropolskie zdrobnienia: Dobry, Dobrak, Dobran, Dobrota (masc.), Dobrzej, Dobrzyna (masc.), Dobra (masc.), Dobral, Dobrasz, Dobrek, Dobrko, Dobroch, Dobroj, Dobrona (masc.), Dobronia (masc.), Dobronisz, Dobroń, Dobrost, Dobrosta (masc.), Dobrosz, Dobrosza (masc.), Dobroszek, Dobroszka (masc.), Dobrotczan, Dobrotka (masc.), Dobruj, Dobrul, Dobrusz, Dobruszka (masc.), Dobrył(ek), Dobryłko, Dobrzesz, Dobrzęta, Dobrzych, Dobrzynica, Dobrzysz, Dobrzyszek, Dobrzyszko, Doch, Dochel, Dosz, Doszek, Doszko[3].

Dobromir imieniny obchodzi 4 stycznia, 30 marca.

Znane osoby o imieniu Dobromir:

Postaci fikcyjne:

Żeński odpowiednik: Dobromira

Zobacz też:

Przypisy

  1. Jan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13741-X
  2. Z. Kaleta, Świat ludzkich wartości odzwierciedlony w nazwach własnych osób (imiona staropolskie z członem Dobr(o)- na tle indoeuropejskim i wartości w nich wyrażone), [w:] Slavia Occidentalis t. 54 (1997), Poznań 1997
  3. A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t.1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.